Παρουσίαση βιβλίου «Περιβαλλοντικό Ποινικό Δίκαιο»

Σήμερα, Τετάρτη 6 Ιουνίου 2018, έχω την τιμή να συμμετέχω στην παρουσίαση του βιβλίου του Εφέτη Γεωργίου Αλμπούρα που διοργανώνουν οι Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα Ε.Ε.

«ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ»

η οποία θα γίνει στην Αίθουσα Μίκης Θεοδωράκης του Δημαρχείου Παπάγου – Χολαργού (οδός Περικλέους 55), ώρα 19:00.

Την παρουσίαση θα συντονίσει:

Λεωνίδας Κοτσαλής, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν:

Μαρία Καραμανώφ, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας
Βασίλειος Μαχαίρας, Αρεοπαγίτης
Βασίλειος Πλιώτας, Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Δημήτριος Αναστασόπουλος, Δικηγόρος

Advertisements
Posted in ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΥΡΥΤΕΡΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ | Leave a comment

Ο Δικηγόρος της Κοινωνίας – Άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο kathimerini.gr

Τα τελευταία χρόνια η στοχοποίηση των δικηγόρων ήταν και είναι άνευ προηγουμένου. Η αλήθεια είναι ότι πάντοτε οι πολιτικές ηγεσίες κατέφευγαν στην εύκολη λύση της στοχοποίησης του δικηγορικού σώματος, όταν η πολιτική σκοπιμότητα θεωρούσαν ότι εξυπηρετούσε μια τέτοια επιλογή. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η επίθεση αυτή είναι συνεχής, μεθοδευμένη και απροσχημάτιστη.

Συχνά εκπρόσωποι της κυβερνητικής παράταξης καταφέρονται ευθέως κατά του δικηγορικού σώματος, προεξέχοντoς του κου Παπαδημούλη προσφάτως, του κου Κατρούγκαλου λίγο παλαιότερα, διαστρεβλώνοντας τόσο τις θέσεις μας επί διαφόρων ζητημάτων όσο και την ίδια την πραγματικότητα που βιώνουμε. Και, βεβαίως, δεν είναι μόνο οι φραστικές επιθέσεις που καταδεικνύουν την απέχθεια τους για το δικηγορικό σώμα αλλά, κυρίως, η οικονομική τους πολιτική, η οποία ως βασικό της μέλημα έχει την οικονομική εξόντωσή μας, μέσω της παράλογης, αναποτελεσματικής, αντισυνταγματικής και ανήθικης φορολογικής και ασφαλιστικής πολιτικής που ακολουθούν, με την οποία επιδιώκεται η «υπαλληλοποίηση» όλων των ελεύθερων επαγγελματιών και, πρωτίστως, των δικηγόρων.

Είναι, δε, τόσο απροσχημάτιστες οι επιθέσεις αυτές που αναρωτιέται κανείς αν τελικώς μας θεωρούν «βάρος» για την κοινωνία. Μπορεί, όμως, να φανταστεί κανείς κράτος δικαίου, δικαιοσύνη, χωρίς δικηγόρους;

Το επάγγελμα-λειτούργημα του δικηγόρου είναι τόσο αρχαίο όσο και ο θεσμός της δικαιοσύνης. Δικαιοσύνη χωρίς δικηγόρους δεν μπορεί να υπάρξει. Αν κάποιος μπορεί να σκεφτεί το αντίθετο, ας τολμήσει να φανταστεί τον εαυτό του μόνο του απέναντι σε ένα δικαστήριο, κατηγορούμενο για (τυχαίο το παράδειγμα) φοροδιαφυγή.

Ο δικηγόρος δεν αποτελεί τύποις συλλειτουργό της δικαιοσύνης. Ο δικηγόρος υπηρετεί, με τον καθημερινό του αγώνα, όχι μόνο τον εντολέα του αλλά και το σύνολο της κοινωνίας. Είναι ο πρώτος που προστρέχει για την υπεράσπιση των ατομικών και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Είναι ο πρώτος που θα διαμαρτυρηθεί έντονα για την καταπάτηση θεμελιωδών αρχών και κανόνων του κράτους δικαίου. Μόλις πριν λίγα χρόνια (2014-2015) το δικηγορικό σώμα αντέδρασε έντονα στις προωθούμενες τότε αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, με τις οποίες ευνοούνταν τα συμφέροντα των τραπεζών έναντι του δημοσίου και των εργαζομένων.

Διαχρονικά, δε, πάντοτε το δικηγορικό σώμα πρωτοστατούσε στους κοινωνικούς αγώνες. Ο δικηγόρος έχει βαθιά μέσα του το αίσθημα του δικαίου και αγανακτεί έναντι του αδίκου. Ιστορικά μέσα από τις κοινωνικές διαμάχες, τις διεκδικήσεις, την πρόοδο της ανθρωπότητας και την εξελικτική πορεία του συστήματος απονομής δικαιοσύνης, ο ρόλος του δικηγόρου εδραιώθηκε και αναγνωρίστηκε ως του θεσμικού εγγυητή που σε κάθε ανθρώπινη σχέση, σε κάθε διαφορά ατόμου και πολιτείας, αναλάμβανε την υπεράσπιση των δικαιωμάτων όσων το είχαν ανάγκη. Χωρίς το δικηγόρο του, κάθε πολίτης θα ήταν ανυπεράσπιστος έναντι της κρατικής αυθαιρεσίας, της αδικίας (έστω και αναίτιας) και έναντι κάθε άλλου που βάλει αδίκως εναντίον του.

Σε αυτή την κατεύθυνση, οι δικηγόροι οφείλουμε ακόμα πιο έντονα να προασπίσουμε και αναδείξουμε το θεσμικό μας ρόλο, στηρίζοντας με στοχευμένες ενέργειες τους πιο αδύναμους της κοινωνίας μας αλλά και προασπίζοντας συστηματικά τους θεσμούς, που τόσο έχουν πληγεί τα τελευταία χρόνια. Οφείλουμε να συμβάλουμε ακόμα περισσότερο στην ανασυγκρότηση του κράτους μας και στη διάνοιξη νέων οδών κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης. Για αυτό το λόγο η κοινωνία έχει ανάγκη ένα ισχυρό δικηγορικό σώμα, δικηγόρους που θα μπορούν να υπηρετούν το λειτούργημά τους υπό όρους αξιοπρέπειας και προοπτικής, και όχι δικηγόρους δέσμιους του κρατικού εναγκαλισμού και της έγνοιας για την καθημερινή επιβίωση.

Ωστόσο, θα πρέπει ταυτόχρονα και η κοινωνία να απαλλαγεί από στερεότυπα ετών και από ανόητους αστεϊσμούς περί δικηγόρων. Ίσως κανένας άλλος επαγγελματικός κλάδος δεν αντιμετωπίζεται τόσο αυστηρά, αλλά και τόσο επιπόλαια ταυτόχρονα. Ιστορίες, ανέκδοτα και χαρακτηρισμοί συνήθως συνοδεύουν συζητήσεις περί δικηγόρων. Ασφαλώς σε έναν βαθμό ευθυνόμαστε και οι ίδιοι για αυτό. Στον ίδιο βαθμό, όμως, που ισχύει και για κάθε άλλο επαγγελματικό κλάδο, όπου μικρές μειοψηφίες αμαυρώνουν τη συνολική εικόνα. Και ούτε βεβαίως οι δικηγόροι αποτελούν κάποια οικονομική «ελίτ». Αντιθέτως, η πολύ μεγάλη πλειοψηφία εργάζεται σκληρά, άνευ ωραρίων και υπό συνθήκες που δύσκολα κάποιος άλλος θα άντεχε.

Για όλους αυτούς τους λόγους, και για πολλούς άλλους ακόμα, οι δικηγόροι αξίζουν και πρέπει να έχουν στο πλευρό τους την κοινωνία.

Όπως δε νοείται δικαιοσύνη χωρίς δικηγόρους, δε νοείται και κοινωνία χωρίς δικηγόρους με υψηλό φρόνημα και αίσθημα ευθύνης, ελευθερίας και ανεξαρτησίας. Σε μια εποχή που χρέος όλων μας είναι να οικοδομήσουμε εκ νέου το κράτος μας, τους θεσμούς μας και τις αξίες μας, ώστε η πατρίδα μας επιτέλους να μπορέσει να ατενίσει το μέλλον της αδέσμευτα και με αισιοδοξία, το δικηγορικό σώμα οφείλει και μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε αυτή την κατεύθυνση.

Για αυτό, στις επερχόμενες αρχαιρεσίες στους δικηγορικούς συλλόγους της χώρας στις 26 και 27 Νοεμβρίου 2017 θα πρέπει να αναδειχθούν ηγεσίες που αντιλαμβάνονται και αυτόν το θεσμικό και ιστορικό τους ρόλο.

Το δικηγορικό σώμα θα πρέπει να ανασυνταχθεί και να αξιοποιήσει στο μέγιστο βαθμό το σύνολο των υγιών δυνάμεων που διαθέτει, ώστε να αποτελέσει ακόμα πιο έντονα, ακόμα πιο σταθερά, το θεσμικό εκείνο πυλώνα που έχει ανάγκη η κοινωνία σήμερα, περισσότερο από ποτέ.

Οφείλουμε να διορθώσουμε ό,τι κάναμε λάθος και να εργαστούμε εντατικά για την προάσπιση του κράτους δικαίου και του κάθε πολίτη ξεχωριστά. Να προσφέρουμε υπηρεσίες και δυνατότητες στους αδύναμους και διεξόδους και προτάσεις στη διοίκηση. Να δημιουργήσουμε νέους, γερούς δεσμούς με την κοινωνία.

Οφείλουμε να επαναθεμελιώσουμε το ρόλο του Δικηγόρου της Κοινωνίας.

 

www.kathimerini.gr

Posted in ΑΡΘΡΑ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ | Leave a comment

Ο Δικηγόρος της Δικαιοσύνης – Άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο liberal.gr

Τα τελευταία χρόνια, με σταδιακά αυξανόμενη ένταση, η κοινωνία παρακολουθεί σαστισμένη το χώρο της δικαιοσύνης να βάλλεται διαρκώς, είτε εκ των έσω είτε από την πολιτική εξουσία. Η αλήθεια είναι ότι στη χώρα μας οι πολίτες ανέκαθεν δυσπιστούσαν έντονα προς το σύστημα απονομής δικαιοσύνης. Έρευνες που έχουν γίνει διαχρονικά έχουν καταδείξει σημαντική, έως άκρως ανησυχητική, έλλειψη εμπιστοσύνης τόσο στην ποιότητα της απονεμόμενης δικαιοσύνης όσο και στην ανεξαρτησία αυτής. Άλλωστε συχνά ακούγονταν ψίθυροι περί ύπαρξης «παραδικαστικών κυκλωμάτων», που, δυστυχώς, σε ορισμένες περιπτώσεις επιβεβαιώνονταν. Δυστυχώς για την ύπαρξη τέτοιων διεφθαρμένων εστιών, ευτυχώς για την αποκάλυψη και δίωξη τους. Ωστόσο, στο χώρο της δικαιοσύνης δε χωρεί η ρήση «οι εξαιρέσεις είναι για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα». Στο χώρο της δικαιοσύνης αρκούν έστω και λίγα περιστατικά διαφθοράς για να αμαυρώσουν τη συνολική εικόνα. Δικαιοσύνη με εξαιρέσεις δεν είναι νοητή.

Στις ούτως ή άλλως υπαρκτές αυτές παθογένειες, που επιτείνονται με τα γνωστά προβλήματα στην καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης κ.α., έχουν προστεθεί, όπως προαναφέρθηκε, το τελευταίο διάστημα οι διαρκείς διελκυστίνδες ανάμεσα στην πολιτική και τη δικαστική εξουσία, εμπλέκοντας τη δικαιοσύνη στον στίβο της πολιτικής και κομματικής αντιπαράθεσης, συνήθως φυσικά άνευ αγνών προθέσεων.

Και σα να μην έφτανε αυτό, η αμετροέπεια δηλαδή πολιτικών αλλά και, ορισμένες φορές, δικαστικών, στο κάδρο προστέθηκαν και έριδες εντός των κόλπων της δικαιοσύνης. Οι δικαστές άρχισαν να χωρίζονται σε «ομάδες», σε διαφορετικές δικαστικές ενώσεις, και να δημοσιεύονται πύρινα δελτία τύπου από τους μεν προς τους δε. Και για να μην υπάρξει παρανόηση, δεν υποστηρίζουμε ότι τα φαινόμενα αυτά αποτελούν τον κανόνα. Ωστόσο έχουν αυξηθεί πλέον πολύ. Και όπως προαναφέρθηκε, δικαιοσύνη με παρενθέσεις, εξαιρέσεις και έριδες, δεν είναι ανεκτή. Πέρα από τη θεσμική προσέγγιση του ζητήματος, κυρίως δεν είναι ανεκτή από την κοινωνία, από εκείνη που έχει ταχθεί να υπηρετεί. Ειδικά σε μια εποχή γενικευμένης κρίσης αξιών και θεσμών, η δικαιοσύνη θα έπρεπε να αντέχει, μόνη έστω αυτή, ως το τελικό καταφύγιο δικαίου.

Αντίβαρο σε αυτές τις δυσάρεστες εξελίξεις είναι, και θα πρέπει να είναι, οι δικηγόροι, τόσο ο καθένας ξεχωριστά όσο και, κυρίως, μέσω των συλλογικών τους οργάνων, των Δικηγορικών Συλλόγων και της Ολομέλειας τους. Μπορεί να έχει καταστεί σε ένα βαθμό κοινότυπο να λέγεται, και χωρίς το αναγκαίο και αποδεδειγμένο υπόβαθρο, σίγουρα με μερίδιο ευθύνης και σε εμάς τους ίδιους, αλλά οι δικηγόροι είμαστε συλλειτουργοί της δικαιοσύνης. Οι διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων που ορίζουν στο άρθρο 1 παρ.1 ότι «Ο δικηγόρος είναι δημόσιος λειτουργός. Το λειτούργημα του αποτελεί θεμέλιο του κράτος δικαίου» και στο άρθρο 2 ότι «Ο δικηγόρος είναι συλλειτουργός της δικαιοσύνης. Η θέση του είναι θεμελιώδης, ισότιμη, ανεξάρτητη και αναγκαία για την απονομή της.», δεν είναι διατάξεις κενού νοήματος, εθιμικού δικαίου, που από ιστορική συνήθεια πρέπει να επαναλαμβάνονται. Αντιθέτως, είναι αρχές και κανόνες που διαπλάστηκαν και θεμελιώθηκαν ήδη από την ίδρυση δημοκρατικών κοινωνιών και που η αξία και η σημασία τους αποκρυσταλλώθηκαν και εδραιώθηκαν στο πέρασμα των χρόνων, μέσα από έντονες κοινωνικές διαμάχες, συγκρούσεις και πολέμους.

Ο συνήγορος του Λουδοβίκου 16ου, πρόεδρος των δικηγόρων στο Παρίσι, που ορίστηκε από αυτούς να τον υπερασπισθεί στη Συνέλευση του λαού, η οποία ήταν εχθρικά προκατειλημμένη εναντίον του, άρχισε την αγόρευση του ενώπιον της με τη φράση «υποβάλλω στη Συνέλευση την αλήθεια και το κεφάλι μου. Μπορείτε να διαθέσετε το κεφάλι μου, αφού όμως ακούσετε την αλήθεια». Η εικόνα αυτή αποτυπώνει το βάρος και την σπουδαία αποστολή του δικηγόρου στην κάθε κοινωνία, σε κάθε εποχή. Υπερβολές θα πουν κάποιοι. Και όμως, ακόμα και σήμερα, όπου και οι δικές μας ευθύνες είναι σημαντικές στα πλήγματα που έχει δεχτεί η δικαιοσύνη, είμαστε οι φυσικοί υπερασπιστές του κάθε πολίτη αλλά και της δικαστικής ανεξαρτησίας. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις δικηγόρων που έχουν αντιπαρατεθεί με αυθαιρεσίες της κρατικής ή αστυνομικής εξουσίας, προασπιζόμενοι αδύναμους πολίτες, ενώ δεν είναι λίγες και οι φορές που έχουμε αντιδράσει έντονα σε κατά καιρούς επιθέσεις κατά του κύρους και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.

Ο δικηγόρος, λοιπόν, είναι εκ των βασικών πυλώνων ενός κράτους δικαίου. Και όταν αυτό πλήττεται, τότε ο ρόλος του αποκτά ακόμα πιο σημαντικές διαστάσεις. Όταν η ίδια η δικαιοσύνη πλήττεται, ο δικηγόρος οφείλει, πρώτος και κυρίως αυτός, να την υπερασπιστεί, να την υποστηρίξει, να την εδραιώσει στο υψηλό βάθρο της μέσα στην κοινωνία. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οι δικηγόροι οφείλουμε να ανταπεξέλθουμε στον ιστορικό μας ρόλο. Να συντελέσουμε στην προάσπιση της δικαστικής ανεξαρτησίας αλλά και να συμβάλουμε, με γενναίες και ίσως και ρηξικέλευθες προτάσεις μας, για την ανοικοδόμηση του συστήματος απονομής δικαιοσύνης στη χώρα μας, ώστε αυτό επιτέλους να απαλλαγεί από τις χρόνιες, γνωστές, παθογένειες του.

Είναι καθήκον μας να ανοίξουμε ένα νέο δρόμο, με ένα νέο «συμβόλαιο» ανάμεσα σε όλους τους θεσμικούς φορείς που συμμετέχουν στην απονομή δικαιοσύνης, αλλά και ανάμεσα στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης και την κοινωνία. Είναι ιστορική ευθύνη μας. Για αυτό, στις επερχόμενες αρχαιρεσίες στους δικηγορικούς συλλόγους της χώρας στα τέλη Νοεμβρίου 2017, οφείλουμε να αναδείξουμε ηγεσίες που κατανοούν και αυτή την αποστολή τους και που είναι αποφασισμένες να τολμήσουν. Οφείλουμε να αναδείξουμε ηγεσίες απαλλαγμένες από τις συνδικαλιστικές νοοτροπίες του παρελθόντος, της περιχαράκωσης, της άρνησης, της έλλειψης οράματος. Να εμπιστευτούμε ηγεσίες που να έχουν δώσει σαφή δείγματα για το πως αντιλαμβάνονται το ρόλο του δικηγόρου στην αφετηρία του 21ου αιώνα, με το βλέμμα τους στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. Οφείλουμε να απαλλαγούμε από νοσηρές πρακτικές που σε τίποτα δε συνέβαλαν για τη βελτίωση των συνθηκών δικαιοσύνης. Οφείλουμε να επαναθεμελιώσουμε το ρόλο του Δικηγόρου της Δικαιοσύνης.

www.liberal.gr

 

Posted in ΑΡΘΡΑ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ, ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ | Leave a comment

«Ανανέωση ταυτότητας» ΔΣΑ

Τους προηγούμενους μήνες μας απασχόλησε έντονα το ζήτημα της καταβολής του ποσού της ετήσιας δήλωσης στο Σύλλογο μας, ήτοι εάν θα έπρεπε να ισχύσει και φέτος η έκπτωση κατά 50% που είχε αποφασιστεί το προηγούμενο έτος 2016. Επιγραμματικά τα γεγονότα έχουν ως εξής: Το Δ.Σ. μας με απόφαση του στις 9-3-2016 είχε αποφασίσει τη μείωση κατά 50% της ετήσιας συνδρομής στον ΔΣΑ για το έτος 2016 «αφού έλαβε υπόψη τη δυσχερή οικονομική θέση στην οποία έχει περιέλθει μεγάλο μέρος των Δικηγόρων εξαιτίας της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης και της δικηγορικής αποχής». Κατά τη φετινή χρονιά, ήδη από τον Ιανουάριο, όσοι συνάδερφοι προσέρχονταν για την υποβολή της ετήσιας δήλωσης, έτους 2017, κατέβαλαν και πάλι μειωμένο κατά 50% ποσό, καίτοι, ως αναφέρθηκε, η περσινή απόφαση αφορούσε αποκλειστικά το έτος 2016. Παρά και τις δικές μου επισημάνσεις ότι συνεχίζεται να εφαρμόζεται η απόφαση του προηγούμενου έτους, χωρίς να έχει ληφθεί νέα σχετική απόφαση από το Δ.Σ. μας, ουδεμία σαφή απάντηση έλαβα. Αίφνης, στις 10-3-2017 δημοσιεύτηκε ανακοίνωση του Προέδρουμας σύμφωνα με την οποία «εκ παραδρομής οι οικονομικές υπηρεσίες του Συλλόγου, αυτογνωμόνως, προέβησαν, μέχρι την 7/3/2017, σε ανανέωση των ταυτοτήτων για το 2017 με μειωμένη κατά 50% καταβολή εισφοράς», καταλήγοντας ότι στο εξής το ποσό της ετήσιας δήλωσης επανέρχεται στο ύψος του έτους 2015 και ότι δεν θα αναζητηθεί η προκύπτουσα διαφορά για όσους είχαν καταβάλει μειωμένη εισφορά, καίτοι και πάλι δεν είχε υπάρξει σχετική απόφαση του Δ.Σ. μας. Ακολούθως, καθώς υπήρξε έντονη κριτική και αποδοκιμασία από την πλειοψηφία των συναδέλφων για τους ως άνω χειρισμούς, στο Δ.Σ. της 5-4-2017 προτάθηκε από το Προεδρείο «να συμψηφιστούν με την οφειλόμενη εισφορά του τρέχοντος έτους τα ποσά των μερισμάτων από το Β΄ εξάμηνο του 2014 που δεν έχουν διανεμηθεί μέχρι σήμερα.» και «η τυχόν προκύπτουσα διαφορά (για όσους έχουν ήδη καταβάλει την εισφορά έτους 2017) να μεταφερθεί ως πιστωτικό ή χρεωστικό υπόλοιπο, κατά περίπτωση για το προσεχές έτος.». Η πρόταση αυτή έγινε κατά πλειοψηφία δεκτή. Δεν την υπερψήφισα ο γράφων και κάποιοι ακόμα συνάδελφοι, καθώς θεώρησα ότι για λόγους ίσης αντιμετώπισης, ανάληψης ευθύνης από τη Διοίκηση που προκάλεσε το πρόβλημα, αλλά και βάσει των οικονομικών στοιχείων που τέθηκαν υπόψη μας, θα έπρεπε να δοθεί, μέσω μιας σύντομης παράτασης, η δυνατότητα να καταβάλουν όλοι τη μειωμένη εισφορά.

Σημειώνεται ότι τα χρήματα από το Ταμείο Συνεργασίας (μέρισμα) που αποφασίστηκε να συμψηφιστούν με την οφειλόμενη εισφορά του έτους 2017 ανέρχονται στο ποσό των 266.863,18 ευρώ, ενώ από το ποσό αυτό σε κάθε δικηγόρο αντιστοιχεί καθαρό μέρισμα 10,70 ευρώ. Αντιλαμβάνεται, δηλαδή, κανείς ότι ένα τέτοιο ποσό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί πολύ καλύτερα προς όφελος των δικηγόρων, με το να αποτελέσει πχ μια καλή βάση για να αποκτήσει ο Σύλλογος μας επιτέλους παιδικό σταθμό, από το να εξανεμιστεί με τον τρόπο που ως άνω αποφασίστηκε. Η διαχείριση, ωστόσο, του όλου ζητήματος, κατά τα ανωτέρω, καταδεικνύει την αδυναμία του Συλλόγου μας αφενός να λειτουργήσει εύρυθμα, ακόμα και σε απλά καθημερινά ζητήματα, και αφετέρου να λαμβάνει αποφάσεις βάσει ενός συνολικότερου σχεδιασμού, σαφώς αποδοτικότερου για τα μέλη του, και όχι με γνώμονα το βραχυπρόθεσμο κόστος ή όφελος.

Με αφορμή τα ως άνω γεγονότα, ζήτησα και τέθηκε υπόψη του Δ.Σ. πίνακας με τον αριθμό των συναδέλφων που κατά την τελευταία δεκαετία δεν υπέβαλαν την ετήσια δήλωση τους. Αυτοί ανά έτος είναι: 1) 2007: 932 συνάδελφοι, 2) 2008: 949 συνάδελφοι, 3) 2009: 804 συνάδελφοι,** 4)2010: 888 συνάδελφοι, **5) 2011: 998 συνάδελφοι,** 6)** 2012: 971 συνάδελφοι, 7) 2013: 1.155 συνάδελφοι, 8)2014: 1.419 συνάδελφοι, 9)2015: 4.248 συνάδελφοι και** 10)** 2016: 6.858 συνάδελφοι. Προκύπτει, δηλαδή, ότι την τελευταία δεκαετία τα μέλη του Συλλόγου μας που δεν κατέβαλαν την ετήσια εισφορά τους αυξάνονταν σταδιακά, με μια αλματώδη αύξηση τα έτη 2015 και 2016. Ασφαλώς, μια βασική εξήγηση για το φαινόμενο αυτό αποτελεί η εντεινόμενη οικονομική κρίση και, βεβαίως, σε ό,τι αφορά ειδικότερα το έτος 2016, η εξάμηνη αποχή μας, που συνέβαλε έτι περαιτέρω στην επιδείνωση της οικονομικής μας κατάστασης.

Ωστόσο, κατά την άποψη μου, η βασικότερη εξήγηση στην άρνηση όλο και περισσότερων συναδέλφων να καταβάλουν την ετήσια εισφορά τους, και μάλιστα η έντονη αντίδραση τους στην καταβολή της ετήσιας εισφοράς του 2017 χωρίς την περσινή έκπτωση, δεν αποτελεί μόνο η οικονομική δυσχέρεια του καθενός, που ασφαλώς είναι υπαρκτή και απολύτως υπολογίσιμη, όσο η συνεχής απαξίωση του Συλλόγου μας, δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη, στη συνείδηση τους. Είναι φανερό, σε κάθε συζήτηση, ότι τα μέλη του ΔΣΑ έχουν χάσει την αναγκαία ψυχική και λειτουργική σύνδεση με το Σύλλογο τους. Αισθάνονται ότι αντί ο Σύλλογος να υπηρετεί τα μέλη του, εκείνα υπηρετούν το Σύλλογο και τις Διοικήσεις τους. Αισθάνονται ότι το ποσό που καταβάλουν για την «ανανέωση της ταυτότητας τους» δεν έχει κανένα πραγματικό αντίκρισμα σε αυτούς, με αποτέλεσμα να οδηγούνται μερικές φορές σε ισοπεδωτικές αντιλήψεις περί μη αναγκαιότητας ύπαρξης των Συλλόγων.

Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι οι Σύλλογοι είναι αναγκαίοι, όπως και σε όλες τις χώρες. Αλήθεια ωστόσο είναι επίσης ότι σε πολύ σημαντικό βαθμό πράξεις και παραλείψεις των Διοικήσεων τους έχουν δικαιολογημένα οδηγήσει στην απαξίωση τους από τα μέλη τους. Η ετήσια εισφορά είναι πράγματι αναγκαία να καταβάλλεται. Αναγκαίο, όμως, παράλληλα είναι να έχει πραγματικό, απτό, αντίκρισμα στα μέλη του. Ο Σύλλογος μας θα πρέπει να αναδιοργανωθεί εκ βάθρων, θα πρέπει όχι μόνο να αναβαθμίσει τις υπάρχουσες υπηρεσίες του αλλά να τις επεκτείνει και να δημιουργήσει νέες,καθώς έχει όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις προς τούτο. Θα πρέπει υποκείμενο του Συλλόγου μας να είναι το μέλος του, και όχι το αντίστροφο.Θα πρέπει, με λίγα λόγια, ο Σύλλογος να τεθεί στην υπηρεσία του Δικηγόρου.

Η «ανανέωση της ταυτότητας» του ΔΣΑ, που οφείλουμε κάθε χρόνο να κάνουμε, θα αποκατασταθεί στη συνείδηση των συναδέλφων ως μια λογική υποχρέωση τους, όταν πετύχουμε την πλήρη, δομική, λειτουργική και αισθητική ανανέωση της ταυτότητας του Συλλόγου μας. Ένας Σύλλογος που θα έχει στο επίκεντρο του τον Δικηγόρο θα είναι ένας Σύλλογος που θα μπορεί να έχει και απαιτήσεις από τα μέλη του. Και αυτό είναι στο χέρι μας.

Δημήτρης Αναστασόπουλος
Σύμβουλος ΔΣΑ

Posted in ΑΡΘΡΑ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ, ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ | Leave a comment

Ομιλία που πραγματοποίησα στην Πρώτη Εκδήλωση του Συνδυασμού

Αθήνα, 20.07.2017

Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,

Είναι μεγάλη η τιμή που μου κάνετε να βρίσκεστε σήμερα εδώ, σε μια δύσκολη εποχή, όχι μόνο επειδή βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού, αλλά κυρίως επειδή γνωρίζω καλά πόσο δύσκολη είναι η εποχή για τον κλάδο μας και πόσο πολύ έχει απαξιωθεί η ενασχόληση με τα κοινά.

 

Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι δεν μου αρέσει ο ξύλινος λόγος, για αυτό λάβετε ως δεδομένο ότι πραγματικά αισθάνομαι πολύ μεγάλη τιμή που στέκομαι εδώ σήμερα, ενώπιον σας.

Και αισθάνομαι μεγάλη τιμή και για το γεγονός ότι στην πρώτη αυτή συζήτηση, στην αρχή δηλαδή μίας προσπάθειας, συμμετέχουν τρεις άνθρωποι που αγαπώ και θαυμάζω, που και εκείνοι έχουν αποδείξει ότι αγαπούν αυτό που κάνουν και για αυτό το λόγο και έχουν διακριθεί.

Ο Θρασύβουλος Κονταξής είναι η επιτομή του Δικηγόρου. Με γνώσεις, επιστημοσύνη, πολύ μεγάλη εμπειρία και καταξίωση, και όμως ταυτόχρονα με απαράμιλλο ήθος, τόσο ως δικηγόρος όσο και ως άνθρωπος. Πετυχημένος αλλά ακομπλεξάριστος, γνωστός ποινικολόγος αλλά ταπεινόφρων.

Ο Γιώργος Κυριακόπουλος είναι ο υποδειγματικός συνδυασμός Δικηγόρου και Ακαδημαϊκού. Ως δικηγόρος έχει μία λαμπρή πορεία, κατά την οποία αποδεικνύει ότι η νομική επιστήμη είναι αναγκαίο στοιχείο μιας επιτυχημένης δικηγορικής καριέρας. Και το λέω αυτό γιατί ακούμε καμία φορά ότι «δεν χρειάζεται να ξέρεις πολλά γράμματα αρκεί να κάνεις δημόσιες σχέσεις». Παράλληλα, στη Νομική Σχολή έχει επιτελέσει ένα σπουδαίο έργο. Οι δε ομάδες των φοιτητών Νομικής που εκπαιδεύει πετυχαίνουν τη μία διεθνή διάκριση μετά την άλλη.

Για τον Κώστα Παπαχλιμίντζοενδεχομένως να είμαι ακόμα πιο υποκειμενικός, καθόσον τον γνωρίζω από τότε που ήμασταν συμφοιτητές, οπότε είχε ήδη είχε ξεχωρίσει για το πολύ δυνατό μυαλό και την πένα του.

Αφορμή για την πρωτοβουλία της αποψινής συζήτησης αποτελεί η κοινή μας διαπίστωση ότι, μετά από όλα όσα έχουμε υποστεί, ως συνέπεια της οξύτατης οικονομικής κρίσης, αλλά όχι μόνον αυτής, η ελληνική δικηγορία διέρχεται σήμερα τη χειρότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας.

Με απλά λόγια, «δεν πάει άλλο».

Όπως, επίσης, είναι μάλλον κοινή η αντίληψη της μεγάλης πλειονότητας των συναδέλφων ότι, τα τελευταία χρόνια, οι διοικήσεις των Δικηγορικών Συλλόγων έχουν επιφέρει ελάχιστα έως καθόλου αποτελέσματα. Δεν αναφέρομαι βεβαίως μόνο στο σήμερα. Όμως, είναι καθήκον όλων μας να σπάσουμε αυτόν το φαύλο κύκλο των – πολλών – τελευταίων ετών, που αποτυπώνεται στη διαπίστωση ότι «κάθε διοίκηση καταλήγει να είναι είτε ίδια είτε χειρότερη από την προηγούμενη».

Γνωρίζετε ότι δεν είμαι εκείνος που του αρέσει να αναλώνεται σε στείρα κριτική. Δεν φτάνει να δείχνουμε το πρόβλημα, πρέπει να το λύνουμε.

Για αυτό σήμερα θα περιορίσω την κριτική μου σε ορισμένα μόνο παραδείγματα που καταδεικνύουν ότι ο Σύλλογος μας νοσεί βαθιά.

Καταρχάς σε σχέση με την υποχρέωση εγκατάστασης POS, που μέχρι το τέλος αυτού του μήνα θα πρέπει να έχουμε όλοι προμηθευτεί. Βγήκαν προσφάτως συνδικαλιστές και «θριαμβολογούσαν» ότι τάχα κερδίσαμε ενώπιον της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ενώ στην πραγματικότητα η Αρχή αποφάνθηκε αντίθετα όσον αφορά στην ουσία της προσφυγής μας σε αυτή (!), δεχόμενη μόνο το επιχείρημα περί υπέρβασης νομοθετικής εξουσιοδότησης, και σχετικά με την έννοια του «εντολέα/καταναλωτή», το οποίο στην πραγματικότητα θα κριθεί δεσμευτικά από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Επί του παρόντος, όμως, και παρά τους προαναφερόμενους «πανηγυρισμούς», η εγκατάσταση POS παραμένει υποχρεωτική, η προθεσμία λήγει σε λίγες ημέρες και η διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών δεν φρόντισε επί του παρόντος να κάνει απολύτως τίποτα προκειμένου να διαπραγματευτεί ή έστω να επικοινωνήσει απλώς με τις τράπεζες για να εξασφαλίσει τις καλύτερες δυνατές ή έστω τις διαθέσιμες προσφορές, προς ενημέρωση και διευκόλυνση όλων των συναδέλφων.

Αυτό δηλαδή το ελάχιστο, το απολύτως αυτονόητο, που έκανε ο Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης – και είναι προς τιμήν του.

Επίσης, τους προηγούμενους μήνες μας απασχόλησε έντονα το ζήτημα της καταβολής του ποσού της ετήσιας δήλωσης στο Σύλλογο μας, ήτοι εάν θα έπρεπε να ισχύσει και φέτος η έκπτωση κατά 50% που είχε αποφασιστεί το προηγούμενο έτος 2016. Μέχρι τις αρχές Μαρτίου, οι υπηρεσίες μας εισέπρατταν την μειωμένη εισφορά, κάτι που ασφαλώς γνώριζε το Προεδρείο του Συλλόγου μας, αφού και ο ίδιος το είχα επισημάνει επανειλημμένως ήδη από τον Ιανουάριο. Δυστυχώς, η επιλογή της Διοίκησης ήταν να πετάξει το μπαλάκι στους υπαλλήλους, ενώ είναι βέβαιο ότι εκείνοι εκτελούσαν εντολές. Τελικώς, προκειμένου να διασωθεί κάπως «συνδικαλιστικά» η κατάσταση, αποφασίστηκε – μετά την έντονη κριτική των συναδέλφων –- να «πετάξουμε», το ποσό των 266.863,18 ευρώ, που είχε συγκεντρωθεί από το αδιανέμητο μέρισμα από το 2014 μέχρι σήμερα, ώστε να μειωθεί η εισφορά μόλις κατά περίπου 10 ευρώ… Αντιλαμβάνεται κανείς ότι το ποσό αυτό θα έπρεπε να αξιοποιηθεί προκειμένου να δημιουργήσουμε κάτι καλύτερο για τους συναδέλφους και όχι να το θυσιάσουμε προκειμένου να διασωθούμε πρόσκαιρα συνδικαλιστικά!

Ακόμα πιο τρανό παράδειγμα της δυσλειτουργίας του Συλλόγου μας ήταν η διαχείριση που έγινε στο μεγάλο ζήτημα του νέου ΚΠολΔ. Ενώ υπήρχαν συνάδελφοι μας στην νομοπαρασκευαστική επιτροπή, και ενώ υπήρχαν διαφορετικές προτάσεις που είχαν κατατεθεί (και για την εμμάρτυρη απόδειξη και για την εκτέλεση), δεν ασχοληθήκαμε ποτέ σοβαρά με τις συζητήσεις εντός της επιτροπής, ώστε να υποστηρίξουμε τις θέσεις που θεωρούσαμε ορθότερες.

Αντιθέτως, επιλέξαμε και αυτή τη φορά να πετάξουμε την μπάλα στην εξέδρα, με ένα δημοψήφισμα απλοϊκό κατά τα ερωτήματα του και με πολύημερες πάλι αποχές. Αποτέλεσμα μηδέν, και χωρίς μάλιστα να μπορεί κανείς να πει σήμερα, μετά από τους πρώτους μήνες εφαρμογής της νέας πολιτικής δικονομίας, αν αυτή είναι σωστή, λάθος, ή τελείως λάθος.

Αφήνοντας πίσω μας όλες αυτές τις στρεβλώσεις – και ελπίζω να τις αφήσουμε οριστικά πίσω τον προσεχή Νοέμβριο – θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ στο πως εγώ αντιλαμβάνομαι το Σύλλογο μας για την επόμενη τετραετία.

Ευθύς εξαρχής να τονίσω ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως τους «επαΐοντες» που κατέχουν όλες τις λύσεις αλλά και τον τρόπο που αυτές θα εφαρμοστούν.

Αντιθέτως, απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους να συνδιαμορφώσουμε το πλαίσιο στο οποίο πρέπει να κινηθούμε.

Σε αυτή την κατεύθυνση άλλωστε έχουμε αναρτήσει ένα κρίσιμο, κατά την άποψη μου, ερωτηματολόγιο, στην ιστοσελίδα της ΕΕΝ e-Θέμις (http://www.ethemis.gr), στο οποίο θέτουμε τα πλέον σημαντικά ζητήματα που μας απασχολούν. Οι δε μέχρι σήμερα απαντήσεις δείχνουν ότι το δικηγορικό σώμα είναι έτοιμο για μεγάλες αλλαγές!

Τα τελικά αποτελέσματα της έρευνας θα τα δημοσιεύσουμε το Σεπτέμβριο, μαζί με το πρόγραμμά μας.

Ωστόσο, οι βασικοί άξονες, πάνω στους οποίους πιστεύουμε ότι πρέπει να κινηθούμε, είναι οι εξής: Α. Αναδιοργάνωση του Συλλόγου μας, με έμφαση στις υπηρεσίες που δύναται να παρέχει στα μέλη του. Β. Αντιμετώπιση της δυσβάσταχτης φορολογικής και ασφαλιστικής επιβάρυνσης, με προτάσεις, σχέδιο και μεθοδικότητα. Γ. Παρεμβάσεις για τον εξορθολογισμό του συστήματος απονομής της Δικαιοσύνης, όχι με αποσπασματικά μέτρα αλλά με αντιμετώπιση των χρόνιων παθογενειών της. Πιο αναλυτικά:

Α. ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

Το ζήτημα με την ετήσια εισφορά που ανέφερα προηγουμένως, και κυρίως η εντονότατη αντίδραση των συναδέλφων, δείχνει ασφαλώς τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η πλειονότητα των δικηγόρων. Καταδεικνύει, όμως, κατά την άποψη μου, ένα ακόμα σημαντικότερο ζήτημα, σε ό,τι αφορά το Σύλλογό μας: ότι τα μέλη του έχουν χάσει την ψυχική και οργανική σύνδεση μαζί του. Αισθάνονται ότι δεν τους παρέχει τίποτα, φτάνοντας συχνά και σε λάθος ισοπεδωτικές απόψεις, ότι δεν χρειάζονται οι Σύλλογοι. Με λίγα λόγια, αισθάνονται ότι η ετήσια εισφορά που καταβάλλουν για την ανανέωση της ταυτότητας τους δεν έχει κανένα αντίκρυσμα. Για αυτό και σταδιακά τα τελευταία χρόνια αυξάνονται κατακόρυφα οι συνάδελφοι που δεν καταβάλλουν την ετήσια εισφορά τους: ενώ το 2009 ήταν μόνο 804 και το 2014, αντίστοιχα, 1.419, το 2015 έφτασαν τους 4.248 και το 2016 τους 6.855! Αυτό είναι το πρώτο που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, και θα το κάνουμε, καθώς είναι αποκλειστικά στο χέρι μας.

Και θα το κάνουμε σχεδιάζοντας όμως πρώτα πρώτα το μέλλον του δικηγορικού σώματος. Είναι γνωστό ότι διαχρονικά υφίσταται πληθωρισμός δικηγόρων στη χώρα μας. Αν και τα τελευταία χρόνια γίνεται μια – βίαιη δυστυχώς – «διόρθωση» ως προς αυτό, καθώς πολλοί συνάδελφοι, όλων πλέον των γενεών, εξαναγκάζονται σε παραίτηση, παραμένουμε πάνω από 21.000 δικηγόροι στην Αθήνα. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η δικηγορική ύλη μειώνεται διαρκώς τα τελευταία χρόνια, καθιστά αναγκαία τη διεξαγωγή αναλογιστικής μελέτης η οποία θα αξιολογήσει πόσοι δικηγόροι είμαστε σήμερα, πόσες παραστάσεις κάνουμε, και, συναξιολογώντας όλους τους σχετικούς δείκτες της οικονομίας, να καταλήγει στους πόσους δικηγόρους μπορεί να «σηκώσει» η αγορά τα επόμενα χρόνια. Αφού έχουμε τα στοιχεία αυτά, θα καταλήξουμε και σε πιο μοντέλο από τα περισσότερα που υπάρχουν στις ευρωπαϊκές χώρες θα επιλέξουμε, ώστε μέσω των εξετάσεων για την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος να εισέρχονται, εν τέλει, όσοι μπορούν να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια στο επάγγελμα.

Από τα πλέον σημαντικά ζητήματα είναι η θέσπιση ενός σύγχρονου Κώδικα Δεοντολογίας, ο οποίος θα εφαρμόζεται. Έχει τεράστια σημασία όχι μόνο για το πώς βλέπουμε εμείς τους εαυτούς μας αλλά και για το πώς μας βλέπει η κοινωνία. Όταν στην Αμερική και στην Ευρώπη έχει ξεκινήσει από χρόνια η συζήτηση για τα ανεκτά όρια παρουσίας των δικηγόρων στα social media, από επαγγελματικής σκοπιάς, δεν επιτρέπεται και σε αυτό το θέμα να ομφαλοσκοπούμε. Θα θεσπίσουμε λοιπόν έναν σύγχρονο κώδικα δεοντολογίας και θα επιδιώξουμε να διδάσκεται στις Νομικές Σχολές της χώρας. Παράλληλα, θα γίνονται υποχρεωτικά σεμινάρια για τους ασκούμενους δικηγόρους αλλά και ετήσια σεμινάρια για όλους, με ενημέρωση για όλες τις εξελίξεις.

Άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα είναι οι αμοιβές μας. Ασφαλώς ο Σύλλογος δεν μπορεί να εξασφαλίσει δουλειές για τα μέλη του. Μπορεί όμως να συμβάλει ώστε αυτά να αμείβονται για την εργασία τους. Θα αναδείξουμε το ζήτημα της χρονοχρέωσης και θα το επιβάλλουμε στη συνείδηση τόσο ημών όσο και της κοινωνίας. Ο δικηγόρος δεν είναι ούτε ψυχολόγος ούτε ανοιχτή γραμμή νομικής υποστήριξης. Προσφέρει τις γνώσεις και το χρόνο του και πρέπει να αμείβεται για αυτό. Σε αυτή την κατεύθυνση θα λάβουμε νέα απόφαση για την επιβολή χρονοχρέωσης και θα την επικαιροποιούμε σε ετήσια βάση.

Σχετικά με τις υπηρεσίες μας ειδικότερα, ενδεικτικά και μόνο αναφέρομαι στα εξής:

– Επανίδρυση και λειτουργία οργανωμένου Γραφείο Τύπου,που θα ενημερώνει άμεσα τόσο τα μέλη του όσο και την κοινωνία για όλες τις εξελίξεις που μας αφορούν, με αντίστοιχη παρουσία και στα social media. Σήμερα, δυστυχώς, ακόμα και τα μέλη του ΔΣ δεν λαμβάνουμε πρωτογενή πληροφόρηση από το Προεδρείο, καθώς αυτή η πληροφόρηση κρατείται ώστε να διοχετεύεται μέσα από τους λογαριασμούς Facebook συγκεκριμένων Συμβούλων, ώστε να «πουλάνε εκδούλευση» στους συναδέλφους. Δυστυχώς τόσο αφελείς τους θεωρούν!
– Πλήρης αναμόρφωση της Τράπεζας Νομικών Πληροφοριών «Ισοκράτης». Το http://www.dsanet.gr/1024×768.htm έχει από άποψης περιεχομένου, τις περισσότερες δικαστικές αποφάσεις, αλλά δυστυχώς είναι δυσλειτουργικό, καθότι έρχεται από έναν άλλο αιώνα.
– Ψηφιοποίηση των υπηρεσιών του Συλλόγου στα Μέλη του και κατάργηση των σχετικών οικονομικών επιβαρύνσεων. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί πρέπει για να πάρεις ένα απλό πιστοποιητικό να πρέπει να μεταβείς στο Σύλλογο, και να πληρώσεις και ένσημο. Αυτά είναι τόσο απλά σήμερα να γίνουν ηλεκτρονικά, εξού και θα το υλοποιήσουμε άμεσα!
– Δημιουργία επιτροπών ανά κλάδο δικαίου, οι οποίες θα παρακολουθούν όλες τις νομοθετικές εξελίξεις ώστε να συμμετέχουμε ενεργά σε αυτές και όχι να ενημερωνόμαστε τυχαία για διατάξεις που μας αφορούν. Στις επιτροπές θα συμμετέχουν οι καλύτεροι και όχι οι φίλοι μας.
– Συστηματοποίηση της αντιπροσωπείας μας στο Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων (CCBE),διότι ενώ συμμετέχουν εκπρόσωποί μας στις επιτροπές, η γνώση, που είναι εξαιρετικά σημαντική και πλούσια, δυστυχώς δεν διαχέεται στους συναδέλφους.
– Αναδιοργάνωση της Νομικής Υπηρεσίας μας,η οποία θα έπρεπε να είναι η πρώτη υπηρεσία στην οποία να έχουμε επενδύσει, αλλά δυστυχώς σήμερα υπολειτουργεί και όχι βέβαια με ευθύνη των μόλις δύο συναδέλφων που την απαρτίζουν. Θα αναδιοργανωθεί και θα στελεχωθεί με περισσότερους συναδέλφους και σύγχρονα μέσα, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις τόσο της Διοίκησης όσο των ιδίως των συναδέλφων, δεκάδες εκ των οποίων προσφεύγουν σε αυτή κάθε εβδομάδα αλλά δυστυχώς, λόγω της υποστελέχωσής της, δεν λαμβάνουν εγκαίρως απαντήσεις.
– Εκσυγχρονισμός της Βιβλιοθήκης μας, ώστε το πλουσιότατο υλικό που διαθέτει να είναι άμεσα προσβάσιμο σε όλους τους συναδέλφους. Άνοιγμα και το Σάββατο και καθιέρωση υπηρεσίας όπου θα μπορούμε να παραγγέλνουμε ηλεκτρονικά κάποιο άρθρο ή απόσπασμα βιβλίου, το οποίο να μας αποστέλλεται επίσης ηλεκτρονικά εντός μίας ημέρας. Επίσης, τοποθέτηση μηχανημάτων σκανερ ώστε όποιος θέλει να μπορεί να σκανάρει ό,τι θέλει, όπως αρμόζει σε μία σύγχρονη βιβλιοθήκη, στις αρχές του 21ου αιώνα!
–** Πλήρης αναμόρφωση των χώρων μας στα δικαστήρια αλλά και στον ίδιο το Σύλλογο.** Η «μούχλα» που σήμερα υπάρχει παντού θα ξεριζωθεί γρήγορα και με πολύ χαμηλό κόστος.
– Συνεχής ενημέρωση όλων των μελών μας με e-mails, για ό,τι νέο προκύπτει, σε επίπεδο νομοθεσίας και νομικής επικαιρότητας.Δεν νοείται να έχουμε τόσες πληροφορίες, τόσο προσωπικό, και οι συνάδελφοι να μη λαμβάνουν πλήρη και έγκαιρη πληροφόρηση για όλα όσα μας απασχολούν.

Επίσης, δύο πρωτοβουλίες τις οποίες θα ξεκινήσουμε άμεσα εφόσον οι συνάδελφοι μας εμπιστευτούν:

– Δημιουργία παιδικού σταθμού, τον οποίο πολλοί έχουν εξαγγείλει στο παρελθόν, πλην όμως κανείς δεν ασχολήθηκε.

– Δημιουργία Λέσχης Δικηγόρων, δηλαδή χώρου αντίστοιχου του κύρους μας, όπου θα μπορούν να προσέρχονται οι δικηγόροι είτε για σίτιση είτε για μελέτη είτε για συζήτηση.

Επιπλέον, θα κάνουμε στρατηγικές συνεργασίες με εταιρείες και υπηρεσίες,τις οποίες ούτως ή άλλως χρησιμοποιούν οι δικηγόροι, λ.χ. για τη μετακίνησή τους (ταξί), προς εξασφάλιση προνομιακών προγραμμάτων και εκπτώσεων.

Στο ίδιο πλαίσιο, για τη μετακίνησή μας, θα ζητήσουμε τη λειτουργία ειδικής γραμμής λεωφορείου για τη διαδρομή: ΔΣΑ – Ευελπίδων – Εφετείο και επιστροφή (κυκλική γραμμή). Σε κάθε περίπτωση, θα εξετάσουμε κάθε δυνατό ενδεχόμενο προς υλοποίησή της.

Πέρα από αυτά τα επιμέρους αλλά πολύ σημαντικά, θα επενδύσουμε στη διαφάνεια λειτουργίας του Συλλόγου μας. Οι προυπολογισμοί θα ψηφίζονται εγκαίρως και θα δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας.

Θα εξασφαλίσουμε, συγχρόνως, τη διαφάνεια στη λειτουργία του ΔΣ του ΔΣΑ. Θα θεσπιστεί Κανονισμός Λειτουργίας του, θα δημοσιοποιούνται οι Ημερήσιες Διατάξεις και θα δίνεται το δικαίωμα σε κάθε συνάδελφο να ζητεί την εισαγωγή θεμάτων προς συζήτηση. Δυστυχώς πρέπει να πω στο σημείο αυτό ότι η εμπειρία μου από την πρώτη αυτή θητεία μου στο ΔΣ ήταν άκρως απογοητευτική.

Ειδική έμφαση πρέπει να δοθεί, τέλος, στους ασκούμενους και νέους δικηγόρους, για τα προβλήματα των οποίων θα γίνει πολύ πιο αναλυτική συζήτηση στο μέλλον, αναφέρω όμως, επί του παρόντος, τρία ενδεικτικά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε:

– Δημιουργία Σχολής Δικηγόρων,στα πρότυπα άλλων χωρών, ώστε ο ασκούμενος δικηγόρος να εκπαιδεύεται όχι μόνο σε πρακτικά ζητήματα δικηγορίας ανά κλάδο δικαίου καιστη σύνταξη δικογράφων, αλλά και στη δικηγορική δεοντολογία, καθώς και στην αντιμετώπιση των εντολέων του, τη διαμόρφωση και τη λήψη της αμοιβής του.
– Αξιοποίηση χώρων εντός του κτηρίου του ΔΣΑ, αλλά και του κτηρίου όπου στεγάζεται το ΑΚΚΕΔ «Προμηθέας», και αν χρειαστεί και άλλους, ώστε, με κατάλληλη διαμόρφωση, είτε υπό τη μορφή open space χώρων γραφείων είτε και κανονικών γραφείων, ο νέος συνάδελφος ο οποίος έχει έδρα το σπίτι του και στερείται χώρου για να κάνει λ.χ. ένα επαγγελματικό ραντεβού, να μπορεί αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του επαγγέλματος.
– Εισαγωγή και στην Ελλάδα νέων θεσμών νομικής απασχόλησης,όπως είναι ο θεσμός του «βοηθού δικαστή», δηλαδή νέων δικηγόρων που θα προσλαμβάνονται στα ανώτερα αλλά και στα πρωτοβάθμια δικαστήρια, όπου θα συμβάλλουν αφενός στην προετοιμασία του φακέλου και αφετέρου στο νομικό μέρος των αποφάσεων. Με αυτή τη δημιουργική αξιοποίηση πολλών νέων συναδέλφων, θα διευκολυνθεί το έργο των δικαστηρίων και θα υπάρξει πραγματική επιτάχυνση κατά την απονομή της Δικαιοσύνης.
Κάποιες από τις ανωτέρω πρωτοβουλίες προφανώς συνεπάγονται έξοδα. Αυτά όμως θα καλυφθούν όχι βέβαια με περαιτέρω επιβάρυνση των συναδέλφων αλλά με δραστική περικοπή των δαπανών.Για αυτό το μεγάλο και σοβαρό θέμα, θα πρέπει να συζητήσουμε πολύ αναλυτικά μέσα στο επόμενο διάστημα.

Αυτά, λοιπόν, είναι μόνο κάποια μόνο από όσα μπορούμε να κάνουμε.
Και θα τα κάνουμε!

Β. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΥΣΒΑΣΤΑΧΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗΣ

Γνωρίζω ότι το πρώτο που απασχολεί σήμερα τους συναδέλφους είναι η δυσβάσταχτη φορολογική και ασφαλιστική επιβάρυνση. Δυστυχώς, η λογική που έχει επικρατήσει είναι μια λογική εξίσωσης των πάντων προς τα κάτω. Και, ακόμα πιο δυστυχώς, οι ηγεσίες μας αποδείχτηκαν κατώτερες των περιστάσεων.

Από τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχέση με την κοινωνική ασφάλιση των ελεύθερων επαγγελματιών και των αυτοτελώς απασχολούμενων στα κράτη μέλη της ΕΕ προκύπτει ότι οι δικηγόροι στην Ελλάδα της κρίσης επιβαρύνονται με τις μεγαλύτερες εισφορές στην ΕΕ και την ΕΟΧ.

Προς άρση των ανισοτήτων μεταξύ ελεύθερων επαγγελματιών και αυτοτελώς απασχολούμενων, σε πρώτη φάση, είναι αναγκαία η μετατροπή του Κλάδου Εφάπαξ του Τομέα Προνοίας Δικηγόρων Αθηνών σε ΝΠΙΔ προαιρετικής ασφάλισης και η θέσπιση διάταξης νόμου για την εξαίρεση του Τομέα Επικουρικής Ασφάλισης και μετατροπής του σε επαγγελματικό ταμείο. Σημειωτέον ότι υποχρέωση ασφάλισης στον Κλάδο Εφάπαξ έχουν μόνον οι δικηγόροι Αθηνών.

Με τα ως άνω μέτρα το συνολικό ποσοστό εισφοράς των δικηγόρων θα περιοριστεί στο 26,85%, που ισχύει για τους αυτοτελώς απασχολούμενους που υπάγονται στον ΟΑΕΕ, δηλαδή θα πρόκειται για μείωση κατά το 1/3 σε σχέση με τις εισφορές που πληρώνουμε σήμερα.

Παράλληλα, θα εργαστούμε από την πρώτη στιγμή ώστε να διαμορφώσουμε μια θετική πρόταση, που στον πυρήνα της θα έχει ως βάσει ότι η συνολική φορολογική και ασφαλιστική επιβάρυνση μας δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 40% του εισοδήματος μας, κατά μέγιστο ποσοστό, τη στιγμή που σήμερα ξεπερνά ακόμα και το 80%.

Αφού διαμορφώσουμε την πρόταση μας θα προβούμε στις εξής δύο ενέργειες:
– Πρώτον, σύναψη συμμαχιών με τους υπόλοιπους κλάδους ελεύθερων επαγγελματιών,με τους οποίους άλλωστε θα επιδιώξουμε και να συνδιαμορφώσουμε τις θέσεις μας. Συμμαχίες όμως που δεν θα είναι ευκαιριακές και εκ των υστέρων, αλλά από την αρχή, με συστηματική συνεργασία και επικοινωνία.
– Δεύτερον, συνομιλία με όλους τα εκπροσώπους των θεσμικών οργάνων του ελληνικού κράτους αλλά και τους εκπροσώπους των «θεσμών» που έχουν λόγο στη διαμόρφωση των αντίστοιχων ρυθμίσεων. Στο πλαίσιο αυτό, θα επιδιώκουμε τη διαρκή επικοινωνία με κάθε βουλευτή–δικηγόρο ξεχωριστά, προκειμένου να υποστηρίξει τα αιτήματα μας, αφού βεβαίως τον πείσουμε για αυτά.

Και όλα τα παραπάνω θα γίνονται στο φως της ημέρας. Όχι εν κρυπτώ, όχι με συζητήσεις στις οποίες ποτέ δεν μάθαμε τι ειπώθηκε, όχι με «προσωπική συνδικαλιστική ατζέντα». Κάθε συνάντηση μας, κάθε ενέργεια μας, θα είναι δημόσια!

Παράλληλα θα εξετάσουμε και θα ασχοληθούμε με τα εξής ζητήματα:
1. Κίνητρα σε δικηγόρους μέσω της μείωσης της φορολόγησης και των εισφορών για την πρόσληψη ανέργων, μέσω ΟΑΕΔ ή ΔΣΑ.
2. Απλούστευση και ενοποίηση των επιμέρους ταμείων. Η πολυνομία και η δαιδαλώδης διάρθρωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης αποτελεί και την βασική αιτία για τις κοινωνικές ανισότητες που παράγει.
3. Αρωγή των νέων συναδέλφωνμέσω φορολογικών και κοινωνικοασφαλιστικών ελαφρύνσεων.
4. Έλεγχος των αποθεματικών των ταμείων και εξέταση νέων επενδύσεων επί αυτών.
5. Άμεση αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του Συλλόγου, για δημιουργία έργων υποδομής, προς όφελος όλων των συναδέλφων.
6. Βελτίωση του θεσμού της νομικής βοήθειας σε συνδυασμό με κίνητρα προς τους δικηγόρους να προβαίνουν σε παροχή βοήθειας αναξιοπαθούντων.
7. Απαίτηση μεταφοράς του υπολοίπου ΕΦΚΑ σε μελλοντικές χρήσεις στα πρότυπα του ΦΠΑ, ώστε να μη χάνεται στο τέλος της ημερολογιακής χρονιάς.

Τέλος, υπενθυμίζω ότι με την περσινή πολύμηνη αποχή μας, για την οποία είναι γνωστή σε όλους σας η θέση μου, κατ’ ουσία δεν πετύχαμε τίποτα. Γενικότερα, τα τελευταία τριάμισι χρόνια, οι μέρες αποχών μας συνολικά ίσως να αγγίζουν και ένα ημερολογιακό έτος!

Στηρίζοντας την υποψηφιότητά μου για την Προεδρία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, γνωρίζετε ότι δίνετε ψήφο εμπιστοσύνης σε κάποιον που είναι κατά της άκριτης και αδικαιολόγητης «αποχής», και εν γένει κατά της αποχής χωρίς σχεδιασμό και εναλλακτικές προτάσεις, όπως γίνεται μέχρι σήμερα!

Γ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Ο τρίτος άξονας στον οποίο δίνουμε τη μέγιστη σημασία είναι το σύστημα απονομής της Δικαιοσύνης. Δεν μπορεί από την μια να υπερηφανευόμαστε ότι είμαστε συλλειτουργοί της Δικαιοσύνης και από την άλλη να μην έχουμε καταθέσει έστω μία ολοκληρωμένη πρόταση για αυτή.

Ως Σύμβουλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, ζήτησα κάποια στιγμή εγγράφως να πάρουμε την πρωτοβουλία διοργάνωσης ενός Εθνικού Διαλόγου για τη Δικαιοσύνηστη χώρα μας, με τη συμμετοχή όλων των «κρίκων» που συμμετέχουν στην «αλυσίδα» της δικαιοσύνης: δικηγόροι, δικαστές, κυβέρνηση μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, δικαστικοί υπάλληλοι, συμβολαιογράφοι, δικαστικοί επιμελητές. Ένα διάλογο με αρχή, μέση και τέλος. Μπορεί να μη λύναμε όλα τα προβλήματα, όμως είμαι βέβαιος ότι θα λύναμε κάποια. Και αυτό είναι σημαντικό.

Η προσπάθεια αυτή θα πρέπει να γίνει με σχέδιο και μεθοδικότητα. Γιατί, δυστυχώς, όταν αναφερόμαστε στον εκσυγχρονισμό του δικαστικού συστήματος λείπουν από το δημόσιο διάλογο οι αναλογιστικές μελέτες, τα ποσοτικοποιημένα και στατιστικώς επεξεργασμένα στοιχεία εισροών υποθέσεων, κόστους διαχείρισης, χρόνου επίλυσης και ελάχιστων ανθρωποωρών ενασχόλησης. Στον αποκαλούμενο δημόσιο διάλογο κυριαρχούν κυρίως αόριστες αναφορές, συντεχνιακές αντιλήψεις και ενίοτε τεχνοκρατικές προτάσεις εκτός πραγματικότητας. Λείπουν τα κρίσιμα μεγέθη που είναι αναγκαία για τη λήψη αποφάσεων, όπως αυτά που προανέφερα προηγουμένως.

Για το λόγο αυτό, προτείνω να υιοθετηθεί άμεσα, και θα εργαστώ για αυτό, η δημιουργία Παρατηρητηρίου του Συστήματος Απονομής της Δικαιοσύνης, με τη συμμετοχή όλων των αρμόδιων φορέων, που έργο του θα έχει:
• τη μεθοδική συλλογή στατιστικών στοιχείων και πληροφοριών από τα δικαστήρια της χώρας
• την περαιτέρω χρήση των στατιστικών δεδομένων για τη μέτρηση της απόδοσης κάθε δικαστικής μονάδας και δικαστικής περιφέρειας
• της διευθέτηση της ομαλής ροής των δικαστικών υποθέσεων
• τον ετήσια έλεγχο της αποδοχής και της αποτελεσματικότητας των εκάστοτε νέων μέτρων
• των εκτίμηση του ελάχιστου αναγκαίου αριθμού ανθρώπινου δυναμικού
• την εκπόνηση ερευνών και προτάσεων
• τη μελέτη και ανάλυση των οικονομικών δεδομένων της δικαιοσύνης, και
• την εποπτεία των νομικών επαγγελμάτων.

Είναι μια πρόταση που μπορεί να υιοθετηθεί άμεσα και σχετικά ανέξοδα.

Άλλα σημαντικά ζητήματα, τα οποία πρέπει να ανοίξουμε είναι το ωράριο των δικαστηρίων και η διάρκεια των δικαστικών διακοπών.

Η έρευνα που κάνουμε, μέσω της ΕΕΝ e-Θέμις και στην οποία αναφέρθηκα ανωτέρω, δείχνει ότι είμαστε πλέον ώριμοι – οι δικηγόροι πολύ πιο ώριμοι από τους συνδικαλιστές μας – να συζητήσουμε θέματα που παλαιότερα θεωρούσαμε ταμπού!

Πρέπει, λοιπόν, οι δικηγόροι να βγούμε πάλι μπροστά στους αγώνες, για καλύτερη Δικαιοσύνη, καλύτερες συνθήκες άσκησης της δικηγορίας, για το μέλλον μας. Πρέπει ο δικηγόρος να βγει μπροστά, να διεκδικήσει και να επιτύχει.

Στις επικείμενες αρχαιρεσίες του ΔΣΑ τον προσεχή Νοέμβριο, το διακύβευμα είναι αν θα συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση ή αν θα αλλάξουμε πορεία.Εξυπακούεται ότι όποιος θέλει να συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση, θα έχει πολλές «γνωστές» επιλογές να στηρίξει.

Πεποίθηση μου είναι ότι ο Σύλλογος μας μπορεί και πρέπει να ξαναγίνει ο πρώτος επιστημονικός σύλλογος της χώρας.

Ο Δικηγόρος θα πρέπει γίνει και πάλι το υποκείμενο του Συλλόγου μας, υπηρετώντας εκείνον η διοίκηση του και όχι το αντίστροφο.

Θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί η σχέση των συναδέλφων με το Σύλλογό, να τεθούν εκ νέου γερά θεμέλια αμοιβαίας εμπιστοσύνης, να αισθάνεται ο κάθε συνάδελφος ότι πράγματι ο Σύλλογος είναι το «σπίτι» του.

Παράλληλα, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε όλα τα μεγάλα ζητήματα στα οποία αναφέρθηκα. Θα πρέπει, όμως, να τα αντιμετωπίσουμε με σχέδιο και,μεθοδικότητα. Να μην τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις, αλλά να τις διαμορφώνουμε.

Με αυτές τις σκέψεις αποφάσισα να ζητήσω από εσάς, από τον κάθε συνάδελφο ξεχωριστά, να μου δώσετε τη δυνατότητα να υπηρετήσω το Σύλλογο μας, να μου κάνετε την ύψιστη τιμή να υπηρετήσω το δικηγορικό σώμα από τη θέση του Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

Όλοι εμείς, μαζί, μπορούμε να θέσουμε τις βάσεις για ένα Σύλλογο με διαφορετική νοοτροπία, αντίληψη των πραγμάτων και αισθητική.

Ο Δικηγόρος μπορεί και πρέπει να τεθεί ξανά στο επίκεντρο, να ανακτήσει το χαμένο κύρος του, στην κοινωνία αλλά και για τον εαυτό του.

Σήμερα ξεκινάμε ένα νέο ταξίδι. Ο στόχος είναι αγαθός και σπουδαίος. Γνωρίζετε ότι όσα λέω, θα τα επιδιώξω με όλες μου τις δυνάμεις.

Πριν να ξεκινήσουμε αυτό το ταξίδι μέτρησα τις δυνάμεις μου, μέτρησα τους φίλους μου, μέτρησα τα ιδανικά μου. Τα ζύγισα με όλες τις δυσκολίες που γνωρίζω ότι θα βρω μπροστά μου. Και έκρινα ότι αξίζει να το παλέψουμε.

Όλοι εμείς, μαζί!

Ζούμε σε μια εποχή που ο καθένας μας έχει χρέος να σηκωθεί και να προσφέρει ό,τι μπορεί. Ακόμα και το λίγο, σήμερα μπορεί να είναι πολύ.

Κατέρχομαι σε αυτές τις εκλογές ως ίσος προς ίσους. Δεν πιστεύω ότι είμαι η μεγαλοφυία που θα λύσει μεμιάς όλα τα προβλήματα ή ότι με κάποιο μαγικό τρόπο θα γίνουν όλα όπως πρέπει.

Έχω όμως τη διάθεση και την μεγάλη επιθυμία να ασχοληθώ. και έχω αποδείξει ότι μπορώ. Γι’αυτό σας ζητώ να με εμπιστευθείτε!

Κάποιοι «καλοπροαίρετοι» φίλοι μου είπαν:
– Μπορεί να εκλεγεί πρωθυπουργός σαραντάρης στην Ελλάδα, έστω και με το ένα εικοστό του βιογραφικού μου, μπορεί να εκλεγεί σαραντάρης Πρόεδρος στη Γαλλία, μπορούμε να έχουμε σαραντάρηδες Προέδρους στο ΤΕΕ και τον ΟΑΕΕ, αλλά δεν μπορεί να εκλεγεί σαραντάρης Πρόεδρος στον ΔΣΑ.

Απαντώ:
– Πείτε μου τι κάνατε εσείς, τι σπουδαίο πετύχατε, και θα προσδιορίσω εκ νέου όσα πιστεύω. Αλλά επιστρέψτε μου να σας πω και τι έχουμε κάνει εμείς μέχρι σήμερα και τι έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να κάνουμε!

Είναι η ώρα της γενιάς μας, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι. Όχι όμως σε μία «λογική» πάλης γενεών, καθότι χρειαζόμαστε την εμπειρία και το ειδικό βάρος όλων.

Είμαστε εδώ για να συνθέσουμε. Και αυτό θα το αποδείξουμε σε όλη μας την πορεία.
Εχθροί μας είναι μόνο τα προβλήματα.

Αντί επιλόγου, θα ήθελα να κλείσω την αποψινή ομιλία μου με τα λόγια του κ. Michel Benichou, τ. Προέδρου του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων (CCBE), από την ομιλία του στο 1ο Πανελλήνιο Forum Δικηγορικού Επαγγέλματος που είχαμε διοργανώσει, το Νοέμβριο του 2014, ως ΕΕΝ e-Θέμις:

«Ορισμένα απαισιόδοξα μυαλά υποστηρίζουν ότι το νομικό επάγγελμα είναι σαν ένα νεκρό αστέρι, το οποίο λάμπει ακόμα και εκατοντάδες χρόνια μετά.
Παρά ταύτα, το δικηγορικό επάγγελμα είναι ζωντανό. Θα πρέπει να αντιμετωπίσει όλες τις επερχόμενες προκλήσεις, που θα επιτρέψουν στους δικηγόρους να εισέλθουν στη νεωτερικότητα του 21ου αιώνα.
Ο καλύτερος τρόπος για να προβλέψεις το μέλλον είναι να το εφεύρεις. Η καινοτομία είναι ο μόνος δρόμος, για εμάς τους δικηγόρους, προκειμένου να αντέξουμε στο μέλλον.
Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στους ευρωπαίους και τους Έλληνες δικηγόρους.
Θα πρέπει να δώσουμε τις αναγκαίες μάχες. Άλλωστε, οι μόνες μάχες που χάνονται είναι εκείνες που ποτέ δεν δόθηκαν. Και όπως έλεγε και ο ρωμαίος φιλόσοφος Σένεκας:
Δεν οφείλεται στο γεγονός ότι τα πράγματα είναι δύσκολα που δεν τολμάμε, αλλά το ότι δεν τολμάμε κάνει τα πράγματα να είναι δύσκολα».

Σας ευχαριστώ θερμά!

Δημήτρης Χρ. Αναστασόπουλος

Υποψήφιος Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών
Επικεφαλής του Συνδυασμού «Ο Δικηγόρος – Όλοι εμείς, μαζί!»

Posted in ΑΡΘΡΑ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ, ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ | Leave a comment

«Η Διαμεσολάβηση για όλους»

Την Τρίτη 21 Ιουνίου 2016, συμμετείχα ως ομιλητής στην παρουσίαση του βιβλίου «Η Διαμεσολάβηση για όλους» στο Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθηνών. Το θέμα της εισήγησης μου ήταν «Διαμεσολάβηση και Δικηγορία: οφέλη για τους συναδέλφους και τους εντολείς μας». Ο εξαίρετος συνάδελφος Σπύρος Αντωνέλος είχε αναλάβει τη μετάφραση και τη συγγραφική προσαρμογή του βιβλίου. Περισσότερα για την εκδήλωση μπορείτε να δείτε εδώ.

Posted in ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Leave a comment

«Βασικές προβληματικές και ζητήματα αιχμής στο πεδίο συνάντησης δικαίου και λογιστικής»

Είχα την τιμή να συμμετέχω ως ομιλητής στο επιμορφωτικό σεμινάριο με θέμα «Βασικές προβληματικές και ζητήματα αιχμής στο πεδίο συνάντησης δικαίου και λογιστικής», το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 9 – 11 Ιουνίου 2016. Το σεμινάριο διοργανώθηκε από την Νομική Σχολή του ΑΠΘ και ειδικότερα από το Εργαστήριο Μελέτης για τη Διαφάνεια, τη Διαφθορά και το Οικονομικό Έγκλημα που λειτουργεί στη Σχολή. Μπορείτε να δείτε περισσότερα εδώ.

Posted in ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Leave a comment